این پروژه راهبردی به عنوان اولین پروژه فاینانس اجرائی خطوط انتقال نیرو در کشور با طول مسیر ۷۰ کیلومتر و بهره‌گیری از مجموع ۲۲۸ برج انتقال نیرو، یکی از طرح‌های مهم زیرساختی شبکه برق کشور به شمار می‌رود که با اتکا به توان فنی، مهندسی و اجرایی شرکت پارس ساختار به سرانجام رسیده است.
۲۲۸ برج انتقال نیرو در مسیر ۷۰ کیلومتری
یکی از ویژگی‌های شاخص فنی این پروژه، استفاده از ترکیبی از سازه‌های بتنی و فلزی متناسب با شرایط مسیر است. در اجرای این خط انتقال، ۱۹۲ برج تک‌پایه خودایستای بتنی و ۳۶ برج مشبک فلزی به کار گرفته شده است؛ ترکیبی که بیانگر بهره‌گیری از راهکارهای مهندسی متنوع برای اجرای زیرساختی گسترده در شبکه انتقال برق است.
این خط با سطح ولتاژ ۴۰۰ کیلوولت، به‌صورت تکمداره و دومداره و با آرایش باندل سه‌سیمه طراحی و اجرا شده است. استفاده از آرایش باندل در خطوط انتقال فشارقوی، از جمله راهکارهای فنی برای افزایش توان قابل انتقال، مدیریت میدان الکتریکی هادی‌ها و کاهش پدیده کرونا و تلفات مرتبط با آن است.
تنوع سازه‌های مورد استفاده در این پروژه، از برج‌های تک‌پایه خودایستای بتنی تا برج‌های مشبک فلزی، از جنبه‌های قابل توجه عملیات اجرایی آن محسوب می‌شود؛ به‌ویژه آنکه انتخاب و استقرار این سازه‌ها باید با ملاحظات فنی مسیر و الزامات طراحی خط انتقال هماهنگ باشد.
تأمین مالی بخش خصوصی برای اجرای یک پروژه ملی
پروژه خط انتقال ۴۰۰ کیلوولت ارومیه–سهند با روش تأمین مالی سرمایه‌گذار (PCF) و سرمایه‌گذاری شرکت پارس ساختار اجرا شده است. این طرح در سال ۱۴۰۲ به مناقصه گذاشته شد و شرکت پارس ساختار، به‌عنوان یکی از شرکت‌های دارای رتبه یک در اجرای خطوط انتقال نیرو، مسئولیت احداث آن را برعهده گرفت.
گستردگی مسیر و هزینه بالای اجرای پروژه، وجود معارضین حقیقی و حقوقی، شرایط جنگی و بارش های بی سابقه در منطقه اجرای پروژه از جمله عواملی بود که عملیاتی شدن آن را طی سال‌های گذشته با دشواری های بسیار زیاد مواجه کرده بود. در نهایت، استفاده از الگوی تأمین مالی سرمایه‌گذار، تخصص، تعهد و پایبندی موجود در گروه صنعتی پارس ساختار، زمینه اجرای این طرح ملی را فراهم کرد و شرکت پارس ساختار توانست پروژه را در موعد پیش‌بینی‌شده به پایان برساند و به کارفرما تحویل دهد.
تکمیل این پروژه، افزون بر توسعه زیرساخت‌های انتقال برق، نمونه‌ای از ظرفیت بخش خصوصی در تأمین مالی و اجرای طرح‌های بزرگ صنعت برق کشور است؛ ظرفیتی که می‌تواند در تسریع اجرای پروژه‌های زیرساختی و پیشبرد برنامه‌های توسعه شبکه انتقال انرژی نقش مؤثری ایفا کند.